صائن الدين على بن تركه
423
شرح نظم الدر ( شرح قصيده تائيه ابن فارض ) ( فارسى )
رو خانه را ويرانه كن پس خويش را بيگانه كن ( مولوى ) 129 رو در پى باده باش و ساقى امروز ( خيام ) 168 روز صيد آن سوار ازين نخجير ( اوحدى مراغهاى ) 27 روز وصلم قرار ديدن نيست ( سعدى ) 63 روزى كه جمال آن صنم ديده شود ( مولوى ) 134 ، 194 روشن بود آن را كه هدايت باشد 253 روى خود بيند در اشكم ، زان نشيند بر دو چشم 120 روى صحرا چو همه پرتو خورشيد گرفت ( فخر الدين عراقى : لمعات ) 205 رهبرى جو كه درين باديه هر جاى رهيست ( سلمان ساوجى ) 162 رهروان را شب تاريك دليلى بايد ( همام تبريزى - با تغيير ) 125 ز آب و گل زادهاى از آنى گم 231 ز آمد شد بيهوده قدم رنجه مكن ( فخر الدين عراقى ) 149 زاب بىرنگ شد عنب موجود ( اوحدى مراغهاى ) 119 ز التفات تو با من توان مشاهده كردن ( سلمان ساوجى ) 101 زان باده كه هرگز نچشيدم مستم 120 زان چمنى كه بلبلش روح قدس نمىسزد ( امير خسرو دهلوى ) 72 زانگه كه ز هر دو كون آثار نبود ( فخر الدين عراقى : لمعات ) 153 ز بادى كو كلاه از سر كند دور ( نظامى : خسرو و شيرين ) 131 زبان خسرو و شكر غمت گر بشنوى ورنه 70 ز بهر غير بود غيرت و چو غير نبود ( مولوى ) 31 ز پنهانى هويدا در هويداست ( عطار ) 155 ز جان بازيابى نفس بر نفس ( سعدى : بوستان - با تغيير ) 145 ز دست او قدح ز هر ناب مىبايد ( اوحدى مراغهاى ) 108 ز راه كوى خرابات برنتابى روى ( حافظ - با تغيير ) 164 ز رشك تا نشناسد كسى تو را هر دم ( فخر الدين عراقى : لمعات ) 279 زلف آشفتهء او موجب جمعيت ماست ( كمال خجندى ) 15 زلف او مجمع پريشانيست ( شاه نعمت الله ولى - با تغيير ) 205 زمانه افسر رندى نداد جز به كسى ( حافظ ) 43 ز من ضايع شد اندر كوى جانان 236 زنجير بر دستم نهد چون دست در كارى كنم ( مولوى ) 252 زنده كدامست برِ هوشيار ( سعدى ) 99 ز نقشبند خيالم خوش آيد اين معنى 22 ز هستى ، نورِ او بود اوّلين چيز 55 زهى خمخانه و ساقى زهى مى ( مولوى ) 175 زين پس نكنم شكايتى از دل ريش ( كمال الدين اسماعيل ) 37 زين گرمروى سوختهاى ساختهاى ( بابا افضل كاشانى - با تغيير ) 140 زين مراتب نكرده آب گذر ( اوحدى مراغهاى ) 119 ساقى و حريف و مى و خمخانه يكيست 39 سالها در بلاش مىسوزم ( اوحدى مراغهاى ) 205 سالها در كمين نشستم تا ( اوحدى مراغهاى ) 147 سالها دل طلب جام جم از ما مىكرد ( حافظ ) 120 سالها سجدهء صاحبنظران خواهد بود ( همام تبريزى ) 32 ، 188 سايهء طوبى و دلجويى حور و لب حوض ( حافظ )